Ahmet Urfalı İlk Okulu birinci sınıfı Çatmapınar (Büngeşik) köyünde, kalan kısmını Eskişehir’de okudu. 1960 yıllarında her köylü çocuğu gibi ilk okula dayalı yatılı okullar tek çıkış yoluydu. Bu yüzden İstanbul Beylerbeyinde Dz. Astsubay Okuluna 1963 yılında girdi. Orta okul ve lise eğitimimi burada yaptı. 1969 yılında mezun oldu. İzmit Derince’de bulunan Makine sınıf okullarında iki yıllık Elektronik okulunda elektronik teknisyenliği eğitimi gördü. Mezuniyet sonrası gemi görevleri ve yurt dışı eğitimleri aldı. İstanbul Kasımpaşa’da Taşkızak Tersanesinde görev yaptı. Deniz Kuvvetleri Komutanlığı’nda on yıllık mecburi hizmetini tamamlayıp emekliye ayrıldı.
Emirdağ Boynuyoğunlu oymağına mensup olan Özel, emekli olunca uzun yıllardır yaptığı folklorik araştırmalarına hız verdi. Boynuyoğunlu oymağı ekseninde üç kitap yazdı. İlk kitabını “Boynuyoğunlu Yörük Türkmenleri Tarihin Sayfalarında Kaybolmuş Bir Oğuz Boyu” adıyla yayınladı. Kitabında arşiv kayıtlarından yararlanarak kültürel öğelere yer verdi. Saha araştırması olarak yaşlılarla sohbetler etti. Bir kültür hazinesi olan mezarlıkları ziyaret ederek açıklamalarla ve mezarlıkları gezince mezar taşlarında gördüğüm şekillere bir anlam veremedim. Belgelemek maksadı ile kitaba aldım.
İkinci kitabı “Mezar Taşları Neler Söylüyor?’’ da mezar taşlarını inceledi. Mezarın baş ucuna bir kaya, ayak ucuna daha ufak bir kaya dikilip etrafına taşlarla sınır çizilir. Yazı ve şekil olan taşlar kefeki taş denilen yumuşak bir taştan yapılır, kısa ömürlüdür Bilal Özelama işlenmesi kolaydır. En eskisi üç yüzyıllıktır çoğunluğu 1850 yıllarından sonradır. Burada kullanılan semboller Allah(cc), Tuba Ağacı, Cennet, Dünya, Hayatağacı, Gayp perdesi, Allah yakın olma, gibi semboller ile bir ölünün ardından dilenebilecek şeyler anlatılır. Mezar taşı üzerindeki hilal buranın bir bayan mezarı olduğunu, kaz ayağı Allah (C.C)’ a yakın olmayı, Tuba ağacı mevta için cennet dileğini, üçgen cennet dileğini, daire doğrudan Allah demektir. (Hüvvel baki ) İbrik abdesti namazı, elif doğruluğu simgeler. Merdiven Hakk’a yürümeyi ifade eder. Bunların değişik şekillerde bir araya getirilmesi ile daha değişik şeyler anlatılır. Burada kullanılan sembollerin bir kısmı tarihin en eski sembollerinden (tamga) dir. Varlığı veya yokluğu tartışılan tarihin en eski uygarlığına dayanır.
“Yörük Türkmen Kilimlerinin Dili ve Kilim motiflerinde Türklük Sırları Boynuyoğunlular Yörük Türkmenleri”nde adlı üçüncü kitabında kilim damgalarını inceledi. Damgaların basit geometrik şekiller olmadığını bunların arkasındaki iletiyi anlattı.
Kurtağzı motifinin Oğuz Han destanı, Kaz ayağı ve kaz kanadı motifinin Altay Türklerinin Yaradılış efsanesine, Koç başı motifinin Türklerin atası kabul edilen Ayata (belki de Hz. Adem)’in nefes almaya başlaması olduğuna dair mitolojiyi anlattığını izah

etti.
Bilal Özel’in folklorik araştırmalar yaptığı Boynuyoğunlu oymağının tarihine kısaca bakalım: Boynuyoğunlular OğuzTürklerinin Çavundur boyuna bağlı bir obadır. Oğuz Türklerine Anadolu’nun kapılarını açan Malazgirt savaşında bulunan boylardan birisidir. Boybeyi Çaka Bey’dir. İlk yerleşim yeri Maraş-Sarız’dır. Bugünde bölgede Boynuyoğunlu isimli bir köy vardır. Oymak daha sonra İzmir’i alıp Çaka Beyliğini kurdu. Orada ilk Türk tersanesini kurarak donanma inşa etti. Bu, 1081 Türk Deniz Kuvvetlerinin kuruluş tarihi olur. Ege’de kuzeye doğru fetihlere başladı. Koyun Adaları Savaşında Bizans donanmasını yendi. İlk deniz zaferidir. Denizci askerlerin paletindeki üç çizgiden ilki, bugünün anısıdır. Çaka Bey’in ölümü ve Haçlı Seferlerinin başlaması ile geri çekinildi.. İzmir Tire’deki Boynuyoğunlu köyü bu dönemin anısıdır. Moğol istilası ile bir kısım kuzeye vardı. Giresun Tirebolu’daki Yukarı Boynuyoğunlu (Kabasakal) Aşağı Boynuyoğunlu (Aksakal) bu günlerden kalmadır. Moğollara direnen diğer boylar ile birlikte güneye çekilen grup ise Halep, Şam Türkmenleri içinde yer aldı. Hatay Altınözü’nde ve Adana Sarıçamdaki Boynuyoğunlu köyleri o günlerin anısıdır. Dulkadirli Beyliği bünyesinde yer alan kısmın ise bu beyliğin Osmanlı idaresine girmesi ile Osmanlı devletine bağlanmış oldu. Bilal Özel, söz konusu üç kitabında incelemeye çalıştığı Afyonkarahisar Emirdağ’ bağlı 14 köy ve Eskişehir’e bağlı 4 köy ise arşiv kayıtlarında Boynuyoğunlu köyleri olarak geçer. Bir dönem Üsküdar’da bulunan Nur Banu Sultanın Camisinin evkafına bağlandığı için Üsküdar Türkmen’i olarak geçer. 1675-1676 yıllarına ait Karahisar-ı Sahip Şeriye Sicilinde bugünkü yörede görülmekte ana unsur Boynuyoğunlu oymağıdır. Yöreye başka katılmalar olmuştur. Bunlar Beğdili (Kılıçlı), Gündüzlü Avşarı, Köpekli Avşarı ve diğer boylardır. Yeni İlde ve daha önce beraber olunan boylardandır.. 1840 yılından sonraki Nüfus Vukuat Defterlerinde Haremeyn’e merbut aşiretler arasında geçer. Bunların dışında Güneydoğu bölgesinde Kuzey Suriye’de ve Anadolu’nun diğer bölgelerinde Boynuyoğunlu oymağı mensupları bulunmaktadır.