Bahar gelmiş dağlarında karın erimiş,
Emirdağ’ ım senden ayrılmak ne de zor imiş.
Ellere diken iken, bana gül imiş,
Emirdağ’ ım yüreğimde kor gibi..
Burnumda tütüyor Adaçal’ ın dumanı,
Badem çiçek açmış bahar zamanı.
Özlemin almış takatimi, dermanı.
Emirdağ’ ım yüreğimde kor gibi..
Emirdağ’ ın sokakları taş olur.
Hasreti gözümde akan yaş olur.
Bu fani bedenim özleminle kudurur.
Emirdağ’ ım yüreğimde kor gibi..
Erol der ki hasretinden kururum.
Torağına, taşına kurban olurum.
En sonunda kefen giyer varırım.
Emirdağ’ ım yüreğimde kor gibi..
Erol OKUTAN
