Zalım Bilâl kardeşimizin Belçika seferi için yazdığım, ‘’ Bir Hüznün Hikâyesi veya Zalım Bilâl’’ başlıklı yazımı şu sonuç paragrafıyla bitirmiştim: Sevgili Bilâl kardeşim, sen Çarşı Camiinden aşağıyı gurbet sayan bir neslin son temsilcilerinden birisi olarak, gurbet ellerde yapamazsın. On sekiz yaşındayken başında esen delikanlılık hevesleri rüzgâr misali çoktan geçti gitti. Gel, sen Kacerlisiz yapamazsın ‘’gadın edem.’’ Nihayet, Zalım kardeşimizin Belçika seferi söylediğim biçimde sonuçlanarak yurda dönüşü gerçekleşti. Faruk Nafiz’in ünlü şiiri Sanat’ın ilk dörtlüğü de bir yol ayrımı söylemiyle başlar: ‘’Yalnız senin gezdiğin bahçede açmaz çiçek, Bizim diyarımızda bin bir baharı saklar. Kolumuzdan tutarak sen istersen bizi çek, İncinir düz caddede dağda gezen ayaklar.’’ Belçika’nın geniş caddeleri ve bu caddelerde seyr ü sefer yapan lüks otomobilleri ve gösterişli binaları, insanları kendine cezbedebilir. Belçika’nın yüksek gelir seviyesinin göstergesi bunların dışında daha birçok mekânında gözükürken, memleketin durumu sorgulanabilir. Oysa şundan eminim ki, Bilâl’in Belçika rüyası, bir hayâl kırıklığıyla sonuçlanmıştır. Zalım’ın Emirdağ’da özgür bir şekilde gezen ayakları, Belçika’nın düz caddelerinin bütün cazibesine rağmen incinmiştir. Aslında onun izlenimlerini bizzat kendinden dinlemek isterdim. Bilâl’in
Belçika seferi, Kacerli uşağının birbirine olan bağlılığını bir kere daha göstermiştir. Ayrıca bu gezi, Türk milletinin gen yapısında görülen şatafat ve gösterişin, bütüncül bir yaklaşımı olan saçı ve potlaç kültürünün de bir göstergesi olmuştur. Elbette bu sözümüze Bilâl’in hemşehrileri üzerindeki saygısı ve itibarı da dahildir. Şimdi Zalım Bilâl, Kacerli mahallesine, Sebze pazarına, kahvehane dostlarına yeniden kavuşuyor. Onun dönüşü, muzaffer bir komutanın zafer takları içinden geçişi gibi muhteşem bir geliştir. Gönlündeki Belçika sevdasının imrenme duyguları belki biraz teskin olmuştur. Ama şundan kesin olarak eminim, Zalım kardeşimizin Emirdağ tutkusu her şeyin üzerindedir. Şimdi Zalım Bilâl , Faruk Nafiz’in şiirinin son dörtlüğünü okuyarak Belçika’ya doğru bir el sallasın :
‘’Başka sanat bilmeyiz karşımızda dururken, Yazılmamış bir destan gibi Anadolu’muz. Arkadaş, biz bu yolda türküler tuttururken, Sana uğurlar olsun... ayrılıyor yolumuz.’’ Belçika seferiyle Kacerlilik ruhunu, Emirdağlılık ayrıcalığını herkese yeniden yaşatan sevgili Bilâl kardeşim, toprağına hoş geldin.
