1928 yılında Emirdağ’da dünyaya gözlerini açan, ömrünü vatanına, bayrağına ve kalemine adayan Halil Ekrem Erenoğlu, ardında derin bir boşluk ve silinmeyecek izler bırakarak, bir bahar sabahı ebediyete intikal etti.
Emirbaba bunca senem heç oldu
Ömür geçti geri dönmem güç oldu
Ezel güçcüğüdüm aklım ermedi
Yellibeller Yassıyurtlar nic'oldu
O, sadece bir asker değil; mısralarında memleket kokusu, yazılarında tarih bilinci taşıyan bir gönül insanı, bir kültür elçisiydi. Emirdağ’ın yaylalarından Japonya’da kurduğu yuvasına kadar uzanan geniş bir gönül coğrafyasının mimarıydı.
Yellibelden atlı iner,
Ayağının tozuyunan.
Kolunda av gartalı,
Yanında boz tazıyınan.
Cepheden Kaleme Uzanan Bir Ömür
İnkılap İlkokulu’nun tozlu yollarından Kuleli Askeri Lisesi’nin disiplinine uzanan yolculuğu, 1950 yılında şerefli bir Türk subayı olarak taçlandı. 1957’de Kore’nin sarp dağlarında bir
gazi, 1974’te ise emekli bir albaydı. Ancak onun için emeklilik, sadece üniformasını çıkarmaktı; zira o, vatan nöbetine bu kez kalemiyle devam edecekti.
Hanı gürül gürül Türkmen göçleri
Asi yılkı bize yadigar kaldı.
Kanada nere Emirdağ nere
Hırsızlar yaylaya musallat oldu.
…
Madenciler gitmiş yayla özünden,
Yellibel böğründen, Gölcük düzünden.
Yayla ata yurdu cirit oynağı,
Kırılmasın yılk’atının toynağı.
Tarihin ve Kültürün İzinde
Erenoğlu, "Türk Tarihinde Üç Ata" diyerek köklerimize ışık tuttu, "Taurika" ile Tatarların sesini bugüne taşıdı. Aziziye Dergisi’ndeki satırlarında sadece anılarını değil, Emirdağ’ın ruhunu ilmek ilmek işledi. 2010 yılında yayınlanan "Emirdağ Yazıları", onun doğup büyüdüğü topraklara olan vefa borcuydu.
- 1981-1983: Gümüldür Belediye Başkanlığı ile halkına hizmet aşkı.
• 1996: Türk tarihine eşsiz bir katkı: Türk Tarihinde Üç Ata.
• 2005: Köklerin peşinde bir eser: Taurika.
• 2010: Bir kentin belleği: Emirdağ Yazıları.
Son Nöbet: 4 Nisan 2024
1979’dan beri ikamet ettiği İzmir’de, iki evlat babası ve binlerce okurun hocası olarak son nefesini verdi. Ne zaman geçmişe, Emirdağ’a, yaylalara özlem duysa, gönlünden havalanan kelimelerle yazdığı mısralar, şimdi onun ebedi istirahatgahına eşlik ediyor.
Alışlı yayladan çıktım yukarı,
Kangallar büyümüş çiçeği sarı,
Sanki Gıldolağın türküsü sandım,
Yellibelden beri esen rüzgarı.
Halil Ekrem Erenoğlu artık aramızda değil ama yazdığı her mısra, dokunduğu her tarih sayfası, o vakur "Kore Gazisi" duruşu ve insani erdemleri bizlere mirastır.
“Toprak aldığını geri vermez derler, fakat gönül kalemiyle yazanlar, sonsuzluğa erer.”
Mekanın cennet, ruhun şad olsun komutanım, yazarım, şairim... Emirdağ ve dünyanın dört bir yanındaki sevenlerin seni unutmayacak.
