Ferda Boz Güneri

Ayrıntılar

Yalanla abâd olunmaz
Yıllara meydan okunmaz
Yalan söyleyen kârdayım sanmasın
Değer mi yalan dünyaya,aldanmasın !

Alışmış dili azar azar
Ruh haline geçer ağar ağar
Alışır normale biner
Her yeri olur yalan dolan

Nefsini besler yalanla
Aldatma kendini dolanla
Aldattığın insan değil bil
Ruhundur asıl aldanan

Zehir olur heryerin
Dolar için dışın kalp evin
Çıkamazsın boğulursun
Kurtulamaz dağılırsın

Şifa bulamazsın dilinden
Bırak kendi halıma beni
Gülünü koklamam bağından
Batırma dikenini yeter ki

Devamını oku: YALAN

Ayrıntılar

Eski zamanlarda Bağdat’ta kendi halinde fakir, salih bir dokumacı yaşardı. Kurban bayramının birkaç hafta öncesiydi. Şehrin ileri gelenleri hac için hazırlık yapmaktaydılar. Onların bu tatlı telaşını gören fakir dokumacının içine bir ateştir düşüverdi. Hacca gitmek istiyordu ama ne parası vardı, ne yol azığı. Gönlünü yakıp kavuran bir sevda… Bütün sermayesi buncağızdan ibaretti.
Hani bir dem gelir, kulda kendi benliğinden eser kalmaz, içinden biri seslenir ya ötelere. Geri dönmez o anda dilekler, uzaklar yakın olur, imkansız diye bir şey kalmaz ya… İşte öyle bir vakitte hacca niyetlendi dokumacı. Gecenin bir yarısı gözyaşları içinde açtı ellerini:
– Ya Rabbi, nasip et ben de geleyim. Kullarının malı-mülkü var, benim senden gayrı kimsem yok. Sana sığındım, sana dayandım. Sen de beni nimetlendirip bana ihsan eyle…
Sabah olunca yol için hazırlıklarını yaptı, yenice yola çıkmış olan hac kafilesinin ardına düştü. Yaklaşıp selam verdi yolculara. Onu görünce şaşırdılar. İçlerinden bir hoca yanına gelip, perişan haline bakarak:
– Ne o komşu, sende mi hacca gidiyorsun, dedi dudak bükerek.
Sevinç içindeydi dokumacı. Bayram sabahına uyanmış çocuklar kadar mutluydu.
– İnşallah hocam, dedi; Beytullah’ı tavaf etmeye, Ravza’ya yüz sürmeye gidiyorum. Rabbim nasip ederse…
Bu sözler üzerine arkadaşlarına bakıp güldü hoca. Niyeti dokumacıyla eğlenmekti:
– Komşu, Allah mübarek etsin, ama bakıyorum da ne bineğin var, ne yol azığın. Bari cebinde birkaç bin akçen var mı?
Bayramın ne olduğunu bile bilmeyen çocuklar kadar saftı dokumacı:

Devamını oku: Kabe'de Verilen Berat Belgesi:(Bizimle aldanan aldanır mı hiç?)

Ayrıntılar

Ey Gönül
Yol uzun, hedef rıza.
Kalk heybeni hazırla.
Heybende hem ihlas olsun, hemde rıza.

Ailede sevgi, tıpkı yeme ve içmeye olan bir ihtiyaç gibidir. Sevgi, Allah’ın en önemli ve olmazsa olmaz nimetlerinden biridir. Sevgi, yokluğunda bunalım yapabilecek ve onu elde etme uğruna birçok günah yollara meylettirebilecek bir duygudur. Bu bağlamda âyette de “İçinizden, kendileriyle rahatlayacağınız eşler yaratıp; aranızda sevgi ve merhamet var etmesi, O'nun varlığının belgelerindendir..." (30/Rum, 21) buyrulmaktadır. Eşler ise bu sevgi ihtiyacını birbirlerinden alamamaları yüzünden acı çekmektedir. Eşiyle ordan burdan konuşmak, dinlenilmesini istemek, sevgi ve saygıya dayalı nitelikli bir beraberlik arzu etmek kadın için bir haktır. Yaptığı işler karşılığında kocasından takdir görmek, kıymetinin bilinmesini istemek, kadının en çok yerine getirilmesini talep ettiği haklardandır. Aslında, bunlar karşılıklı karı-kocanın birbirine göstermesi gereken müşterek haklardır.

Devamını oku: Kadınlara Güzel Muamele

Ayrıntılar

Allah Rasulü (s.a.v)Mescid-i Nebeviye giderken
Ezan ile dalga geçen
Yahudi çocukları gördü eğlenen
Biri ezanı yarım ağızla söyler diğerleri gülerken

Yolunu değiştirdi Allah Rasulü
Çocukların olduğu yöne meyletti
Elini kaldırdı selam verdi
Benden size zarar gelmez demekti

Allah Rasulü sordu
“Çok güzel bir ses duydum
Sizden mi geldi bu ses” dedi
Sevindi bir çocuk “evet o bendim”dedi

Efendimiz; “senin sesin çok güzel
Seni mescide götürsem
Oradaki amcalara söyler misin?”
Çocuk mutlu ve gururla “söylerim” dedi

“Ezanı tam bilmem
Nasıl söylerim ben”
Dedi Efendimiz ona
“Sana öğretirim ezanı ben ”

Mescide gidene kadar
Ezanı tekrarlattı
Bu şekilde ezanı
Öğretti çocuğa

Devamını oku: EBU MAHSÛRE