Sevgili okurlarım ANILARIM yazı dizisi ANILARIM 9 ile sona eriyor. Sizinle bu gün ANILARIMI noktalayacağım. Tabiki yazı çalışmaları bitmeyecek. haftalık köşe yazılarımla beraber olacağız. Hatırlarsanız ANILARIM 1 deki ilk cümle şu olmuştu. İnsanın kendine yaptığı kötülüğü hiç kimse yapamaz diye yineliyorum. İnsanın kendine yaptığı kötülüğü hiç kimse yapmaz. Yaklaşık olarak 3 aylık bir süreyi kapsayan dönemde benim yanımda olan ve her fırsatta moral veren desteğini esirgemeyen tüm dostlarıma teşekkür ederim. Bu zor günlerim' de yanım' da olduğunu söyleyen ama bu sadece sözde kalan arkadaşlarıma' da teşekkür ederim. Onlar arkadaşmış ama dost değilmiş. Bugünkü bu yazım cezaevindeki anım' dan çok bir dertleşme olacak. 27 Aralık 2007 tarihinden 04 Mart 2008 tarihleri arasında yaşamış olduğum üç aydaki üç acı olayda beni hiç bir zaman yalnız bırakmayan başta sevgili dostum Aziziye İlköğretim Okulu Müdürü Levent AYTEK'e sonsuz teşekkür ederim. Gerçekten her zaman güler yüzünü ve dostluğunu esirmeyen bir insan Aytek. Evet sevgili okurlarım 21 günlük cezam süresince çok şeyler öğrendim. Bu günler elbette gelip geçiyor. Ama birde o günleri yaşayanlara sorun . Geçiyor ama nasıl geçiyor. Delip geçiyor. Hiç bir zaman oradaki insanlara kötü gözle bakmadım. Onları hiç bir zaman kınamadım. Şunu hep söyledim. Düşmez kalkmaz bir yaradan. Bunu dün dedim bu gün de diyorum. Şimdi yazacaklarım belki bazılarına dokunacak . Ama sorun degil . Yarası olan gocunsun diye bir söz vardır. Herkes nasibine düşeni alır. Bu güne kadar belki çok şeyleri görmezden geldim. Ama artık kimse kusura bakmasın. Söylenmesi gereken yeri geldiğinde söylenecek. Yazılması gerekende yeri geldiğinde yazılacak. Bu cezanın bana tek bir iyi yanı oldu. İnsanların ne kadar iki yüzlü ve riyakar olduğu .Yıllarca dost görünen insanların gerçek yüzünü çok iyi gördüm. Benden kimler olduğunu diye sormayın. O kişiler kendilerini biliyor. Anılarım yazı dizisi çok daha uzun sürecekti yaklaşık olarak 15 ay gibi bir süre daha devam edecekti. Ama ne demişler Kul bunalmayınca Hızır yetişmezmiş. Evet 29 Şubat 2008 de yapılan son kanun değişikliği ile cezam bitti ve özğürlüğüme kavuştum. Allah içerdekilerede sabırlar versin. Haftalık yazılarımda bulaşmak dileğimle. Esenkalın.
