Muharrem ayına girmiş bulunmaktayız. 24 Kasım Cumartesi günü yani yarın, aşure günüdür. Fecr suresinin ilk ayetlerinde, Yüce Allah şöyle buyurmaktadır: “Tan yerinin ağarmasına and olsun, On geceye and olsun, Çifte ve teke and olsun, Aktığı zaman geceye and olsun, Şüphesiz bunlarda, akıl sahibi kimse(ler) için yemin edilmeye değer özellikler vardır.”(1) Bazı âlimler, bu surede Allah’ın yeminine konu olan “on gece”den maksadın, Muharremin ilk on günü olabileceğine işaret buyurmuşlardır.(2)
Aşure, içinde bulunduğumuz Muharrem ayının onuncu günüdür. Peygamberimiz Medine’ye geldiğinde, Yahudiler’in bu günde oruç tuttuklarına şahit olmuştur. Bunun ne orucu olduğunu sorduğunda, Yahudiler; Allah’ın bugünde Hz. Musa’yı ve İsrailoğullarını düşmanlarından kurtardığını, Hz. Musa’nın ve kendilerinin de bu sebeple oruç tuttuğunu söylemişlerdir. Bunun üzerine Hz. Peygamber, “Ben Musa’ya sizden daha yakınım” demiş ve bugünlerde oruç tutulmasını tavsiye etmiştir.(3) Başka bir hadiste ise Resul-i Ekrem Efendimiz, aşure günü tutulan orucun faziletine dikkat çekmiş, İslam âlimleri de, Muharrem ayının onuncu gününün bir gün öncesi veya bir gün sonrası ile beraber, oruç tutmanın müstehap olduğunu ifade etmişlerdir.
Aşure gününün İslam tarihi açısından da özel bir önemi bulunmaktadır. İsmini bizzat Peygamberimizin koyduğu torunu Hz. Hüseyin, yetmiş iki arkadaşıyla birlikte bugünde şehit edilmişlerdir. Efendimizin kızı Fatıma ile damadı Hz. Ali’nin çocukları olan Hz. Hüseyin, yakınlarıyla birlikte Kûfe’ye giderken Kerbelâ’da kuşatılmış, önce susuz bırakılmış, sonra da acımasızca şehit edilmişlerdir.
Hz. Peygamber (s.a.v), ağabeyi Hasan’la birlikte onun hakkında, “Allah'ım! Ben, bunları seviyorum. Sen de bunları sev.”(4) buyurmuştur.
Ayrıca; Peygamberimiz, “Hasan ve Hüseyin'i seven, beni sevmiş, onlara kin tutan da bana kin tutmuştur”(5) iltifatına mazhar olmuştur.
Ehl-i beytin bu değerli evladı, müminlerin gözbebeği Hz. Hüseyin’in şehâdeti, bütün Müslümanları can evinden vurmuş, derin bir hüzne sevk etmiştir. Tarih boyunca Müslümanlar, çocuklarına onun ismini vererek, Hz. Hüseyin’e olan sevgi ve muhabbetlerini, yüreklerinde yaşatmışlardır.
Allah, bütün şehitlerle birlikte Hz. Hüseyin ve Kerbela şehitlerine rahmet eylesin! Dünyada ve ahirette hepimize iyilikler ve güzellikler ihsan etsin, bizleri cehennem azabından muhafaza buyursun!
(1) Fecr , 89/1-5.
(2) Beyhakî, Şuabi’l-iman, III, 359.
(3) Tirmizî, “Savm”,46
(4) Tirmizî, “Menâkıb”, 31
(5) Ahmed b. Hanbel, Müsned, II, 288
