Bize ihsan ettiği nimetlere karşılık olarak yüce Rabbimize bir şükran borcu olarak ve aynı zamanda O’na yaklaşabilmemiz ve O’nun sevgisini kazanabilmemiz için yapabileceğimiz ibadetlerden biri de kurban ibadetidir. Bu kutsal vazife, mahiyet itibari ile farklı olsa da Hz. Âdem’e kadar uzanmaktadır. Kur'an-ı Kerim'de Yüce Mevla şöyle buyurmaktadır: "Her ümmet için Allah'ın kendilerine rızık olarak verdiği hayvanlar üzerine ismini ansınlar diye kurban kesmeyi meşru kıldık."(1)
Hiç şüphesiz, kurban ibadeti öncelikle Yüce Allah’a yaklaşmayı temin eder. Rabbimiz Kur’an’da, “Onların ne etleri ne de kanları Allah’a ulaşır. Fakat O’na sadece sizin takvanız ulaşır”(2) buyurarak bize yol göstermektedir.
Kurban; Allah’ın emrine boyun eğdiğimizin, malımızı Allah rızasını kazanabilmek için feda edebileceğimizin açık ifadesidir. Kişi kurban kesmekle, Allah'ın emrine boyun eğmiş ve kulluk bilincini koruduğunu canlı bir biçimde ortaya koymuştur. Kurban aynı zamanda Allah sevgisini bütün sevgilerin üstünde tuttuğumuzun, hak yolunda fedakârlığımızın bir göstergesi de olmuş olur.
Kurban ibadetinin hem fert açısından hem de sosyal yönden birçok faydası vardır. Kişi kurban kesmekle öncelikle Yüce Allah’ın “Rabbin için namaz kıl kurban kes”(3) emrine ve Hz. Peygamberin sünnetine uymuş, kulluk bilincini tazelemiş olur. Zira Efendimiz (sav), “Kim imkânı olduğu halde kurban kesmezse bizim mescidimize yaklaşmasın"(4); "Ey insanlar, her sene, her ev halkına kurban kesmek vaciptir"(5) “Kurbanlık hayvanın yünlerinin her bir kılına on hasene sevap verilir”(6) buyurmaktadır.
Aziz Mü’minler!
Kesilen kurbanların etlerini misafirlere ikram ve fakirlere ulaştırmanın verdiği zevk ve heyecan, kişiyi mala olan düşkünlüğünden ve cimrilikten korur. Yüce Allah bu manada “İşte sizler, Allah yolunda harcamaya çağrılıyorsunuz. Ama içinizden cimrilik yapanlar var. Kim cimrilik yaparsa ancak kendi zararına cimrilik yapmış olur”(7) buyurur ve “Artık onlardan siz de yiyin, yoksula fakire de yedirin”(8) emriyle bizi sosyal yardımlaşmaya davet eder.
(1) Hac, 34
(2) Hac, 37
(3) Kevser, 2
(4) İbn Mace, Edahi, 2; Müsned, 2, 321
(5) Tirmizi, Edahi, 18; İbn Mace, Edahi, 2
(6) İbn Mace; Edahi,2
(7) Muhammed, 38
(8) Hac, 28
