Her yer nur kaplandı münevver oldu
Yıldızlar secdeye indi Mekke’ye
Kâinat sevinçli müjdeyle doldu
Gül kokusu yayıldı her haneye
Mekke’nin taşında başkalık vardı
Zemzem’in sesinde rahmet çağlardı
Kâbe’nin çevresi nurlarla doldu
Yetim bir bebekle dünya ağardı
Saraylar yıkıldı devran paklandı
Bir annenin koynunda güneş saklandı
Alemler O nurla yeniden yazıldı
Muhammed doğunca zaman aklandı
Daha ilk nefeste ümmeti vardı
Çölün kumlarında güller açardı
Kırılmış gönüller O’nu beklerken
Yüzyıllar susmuştu artık çağlardı
Putlar yüzüstüne serildi o gün
Zulmetin tahtında çatladı zemin
Bir yetim dünyaya gözünü açtı
Yetimlerin yüzü güldü hep o gün
Ey kutlu doğuşun eşsiz nimeti
Seninle buldu aşk bile kıymeti
Bir gülün yaprağı düşse çölüne
Adınla çağlayıp coşar hâleti
Ferda Boz Güneri
