Mevlid Kandili

Ayrıntılar

Üst Kategori: Cuma Hutbesi

Son Güncelleme: 06 Mart 2009

Mevlid, doğum zamanı demektir. Rabiül Evvel ayının 11ni 12ye bağlayan gece bütün Müslümanların bayramıdır. Çünkü bu gecede Fahri kainat efendimiz, alemlere rahmet(1) Hz Muhammed Mustafa (sav) dünyaya teşrif etmişlerdir.

 

İnsanlık onun gelişini bekliyordu. Cehalet karanlıkları her yeri sarmış, hak ve adalet kaybolmuş, güçlü haksız da olsa haklı kabul edilmiş, insanlar parayla çarşı-pazarda alınıp satılır hale gelmiş, kız çocukları babaları eliyle diri diri toprağa gömülürken artık hayat yaşanmaz bir hal almıştı.

 

İşte herkes ufka dikkat kesilmiş peygamberlerin müjdelediği kurtarıcıyı beklerken ilk olarak bir yıldız görüldü. Yahudiler feryadı bastılar. ‘Ahmed’in yıldızı doğdu bu gece. Son peygamber Ahmed doğdu bu gece’ dediler. Sava gölü kurumuş, Mecusilerin 1000 yıllık yanan ateşi sönmüş, İran’da Kisranın sarayının 14 sütunu yıkılmıştı.

 

Annesi Hz Amine de Peygamber Efendimize hamileyken rüyasında “Sen, insanların en hayırlısına ve bu ümmetin efendisine hamile oldun. Onu dünyaya getirdiğin zaman, ‘her hasetçinin şerrinden koruması için bir ve tek olana sığınırım’ de, sonra ona Muhammed ismini ver” diye ses işitiyordu. Aynı gece Hz. Âmine'nin yanında bulunan Osman ibn Âs'ın annesi de gördüklerini şöyle anlatıyordu: “O gece evin içi nurla doldu, yıldızların sanki üzerimize dökülecekmiş gibi sarktıklarını gördük.”

Devamını oku: Mevlid Kandili

Dedikodu ve Gıybet

Ayrıntılar

Üst Kategori: Cuma Hutbesi

Son Güncelleme: 27 Şubat 2009

Gıybet Rabbimizin Kur’anda en ağır ifadelerle yasakladığı büyük günahlardan birisidir. Gıybet, insanların yanlarında bulunmayan kişi veya kişileri, onların hoşlarına gitmeyecek şekilde anmalarıdır. Sözle olabileceği gibi yazıyla, el-kol veya kaş-göz işaretleriyle de olabilir. Söylenilen şeyin doğru olması veya kişinin yüzüne karşı da söylenmiş olması kişiyi gıybetten kurtarmaz.

Dedikodu ve gıybet eden günah işlediği gibi, bunu dinleyen ve önlemeye çalışmayan da aynı günaha ortak olmaktadır. Bu sorumluluktan kurtulmak için dedikodu ve gıybet edeni önlemeye çalışmalı, buna gücü yetmiyorsa  gıybet edeni dinlememelidir. Peygamber Efendimiz (sav): “Bana Miraçta bakırdan tırnaklarıyla yüzlerini parçalayan bir topluluk gösterildi. Bunlar kimlerdir? diye sordum. Cebrail: “Bunlar insanların etini yiyen yani gıybet edenlerdir” cevabını verdi”(1) buyuruyor. Yüce Rabbimiz de Kur'an-ı Kerimde: “Ey iman edenler, zannın çoğundan sakının; zira zannın bir kısmı günahtır. Birbirinizin gizliliklerini araştırmayın ve bazınız bazınızı gıybet etmesin.

Devamını oku: Dedikodu ve Gıybet

Gazoz Kapağı Bile Olamamak

Ayrıntılar

Üst Kategori: Yüksel Önaçan

Son Güncelleme: 26 May 2009

“O mu?” diyor, Potuk Şeref, “-O, sallanan masanın ayağının altında gazoz kapağı bile olmaz.”

    Bu, toplumdaki bazı insanlarımızın kendisinden başka kimseyi düşünmediğinin, olaylara lakayt kaldığının bir ifadesi olarak, güzel bir yakıştırma. Aynı zamanda –işe yaramazın- tanımlaması...

    Her apartmanda, her kamu kuruluşunda bu vasıfta insanlara son zamanlarda pek çok rastlar olduk.

    Apartmanda, müşterek girişimle çözümü kolay bir problemde böyleleri kendisini kenara çekerek, ya da diğerlerinin fikirlerine karşı koyarak zorluklar çıkarır.

    Bir kamu kuruluşunda, böyleleri yüzünden işler olması gerektiğinden daha iyi yürümediği gibi, aksar da.
***
    Egoizm bazılarımızda kendiliğinden geliştiği gibi, bazılarımızı da toplumun maddeye verdiği aşırı değer egoist yapar.

    Egoist, kendi kendisini toplumdan ayırmıştır. Ama toplum, egoist insanı kolayca tanıyamaz.

    Egoist, kendi sahip olduklarına bir saldırıda aslan kesilir ama, toplumun sahip olduklarına bir saldırıda ademsendecidir. Günümüzde toplum kurallarının ihlal edilmesi ve ihlal edenlerinde bundan garip bir haz duymalarının sebebi, içimizdeki egoistlerin sayısının gün geçtikçe, madde manaya galip geldikçe (!) artmasındandır.

Devamını oku: Gazoz Kapağı Bile Olamamak

Türk Aile Yapısı Sallanırken

Ayrıntılar

Üst Kategori: Yüksel Önaçan

Son Güncelleme: 26 May 2009

“Bugünü dünün kısır döngüsü içinde olan insan, insan gibi yaşamamış ve yaşayamayacak olan bir canlıdır” diye ortaya felsefi bir düşünce atsak, sanırım bu felsefeye merakı olanlara iyi bir tartışma konusu olur.

    Bu tartışma konusunu ben ortaya attığıma göre, kimse benim mantıksız bir tutucu olduğumu söyleyemez. Zaten yazımı sonuna kadar okuma zahmetine katlanırsa (magazin haberlerinden fırsat bulup) tutucu olmadığımı anlayacaktır...

Toplum her türlü çalışmasını mutlu bir gelecek yaratma amacına yönelik planlamıştır. Ya da planlamak mecburiyetindedir. Sağlıklı toplumlar, yarının mutlu dünyasına gölge düşürecek gelişmelere karşı çıkar. Hiçbir ferdi vurdumduymaz, adamsendeci değildir.
    Aptalkutuları, dışımızdaki insanların dünyalarını, bizim dilimizle konuşturup gözlerimizin önüne sereli beri, pekçoğumuzun yaşama tarzı, hayat görüşü değişti.
Şeklen değişikliğe uğramamızın arkasından fantezilerimiz, daha bir renkli oldu.

    Saçımızın rengini değiştirmemiz modaya uymuş olmak için değil, gönlümüzdeki prens ya da prensese beğenilmekten kaynaklanır oldu.
Kızımızın-oğlumuzun arka sokaktaki komşunun çocuğuyla çıkması öğünç kaynağımız oldu.
On yaşındaki, ilkokulda kızımız, sınıf gününde sahnede masumane şiirini okurken, ona yaptığımız makyajdan dolayı, kadınca göründüğü için gurur duyar olduk.
    Kocasına pısırık dediği için kızımıza; karısına herkesin içinde şehvetle sarılıp öptüğü için oğlumuza alkış tuttuk.
Hayatını devam ettirebilmek için başka seçeneği yokmuş gibi vücudunu satan fakiri yasa ve toplum olarak yargılayıp cezalandırırken, sanatçı (!) ayağına yatıp babasız çocuk doğuran kızlarımızı magazin sayfalarının süsü yaptık...
.......................

Devamını oku: Türk Aile Yapısı Sallanırken

Sıla-i Rahim

Ayrıntılar

Üst Kategori: Cuma Hutbesi

Son Güncelleme: 20 Şubat 2009

İnsan sadece yiyip içme ve maddi ihtiyaçlarını karşılamakla mutluluğu yakalayamaz.O çevresine alaka duyan, evlatlarıyla, torunlarıyla, dost ve komşularıyla münasebeti olan bir varlıktır. Gerçek mutluluğu yakalaması da münasebet içinde olduğu bu kişilerle sağlıklı bir iletişim kurmasına ve güzel ilişkiler içerisinde olmasına bağlıdır.Yüce Dinimiz İslam, akraba ve yakınlarla alakayı kesmemeyi, onları ziyaret edip hal ve hatırlarını sormayı ve gönüllerini almayı emretmiştir. Buna da sıla-ı rahim denmiştir.

 

Kur’an-ı Kerim “Ey insanlar! Sizi bir tek kişiden yaratan ve ondan da eşini yaratıp o ikisinden birçok erkekler ve kadınlar türeten Rabbinize karşı gelmekten sakının. Adını anıp Kendisini vesile ederek birbirinizden dilekte bulunduğunuz Allah'a saygısızlık etmekten ve akrabalık bağlarını koparmaktan sakınınız. Allah sizin üzerinizde tam bir gözeticidir.”(1) buyurarak sıla-ı rahimi emretmiştir. Hz.Peygamber (sav) de “Akrabalık arşta asılıdır ‘beni gözeteni Allah gözetsin, benimle ilgiyi kesenden Allah rahmetini kessin’  der durur”(2)  buyurmuştur. Yine “Rızkının bol olmasını ve ömrünün uzamasını isteyen kimse akrabasını görüp gözetsin”(3) buyurmak suretiyle sıla-ı rahimde bulunmanın rızkın bollaşmasına ve ömrün uzamasına vesile olduğunu bildirmişlerdir.

Devamını oku: Sıla-i Rahim

Bir Bolvadin Kadar Olamadık Ya! Yuh Olsun Bize!

Ayrıntılar

Üst Kategori: Sizden Gelenler

Son Güncelleme: 19 Şubat 2009

“Vay beeeeee!” dedim kendi kendime, “böyle bilmezdim ben Bolvadin”i, bizler (Emirdağ) derin uykudayken Bolvadin atı alıp, Üsküdar’ı geçeli çok olmuş….

Emirdağ’ın şimdiye kadar ne yaptığı, geçmişteki hataları vb. konuları defalarca irdelemenin bu saatten sonra çok da fayda getireceği kanısında değilim. Bu yüzden “pişmanlıkları” bir tarafa bırakarak, yanı başımızdaki Bolvadin’e bir göz atalım istedim… 

“Neden Bolvadin’den örnek verdiniz?” diyen okuyucularımız olacak şüphesiz ama ne demişler: “Üzüm üzüme baka baka kararır”. Neden olmasın ‘Birgün belki biz de Bolvadinlileşebiliriz’

Konuya bir fıkra ile başlıyoruz. Vesselam her şakanın altında bir gerçek yatar… Aşağıda okuyacağınız fıkra da yüzlerimizde hafiften tebessüm bıraksa da, daha sonra derin derin düşüncelere dalacaksınız. O yüzden dikkatle okumanızı tavsiye ediyorum.

Demirel: “Bolvadinli Beklesin Bana Önce Emirdağlı’yı Getirin, İstekleri kolaydır”

Ankara Kulislerinde anlatılagelen bir fıkra var, ne kadarı doğru bilemeyiz ama Emirdağlı ile Bolvadinli’nin farkını dolayısıyla “Biz nerede yanlış yapıyoruz” sorusunun cevabını ortaya koyacak cinsten:

Devamını oku: Bir Bolvadin Kadar Olamadık Ya! Yuh Olsun Bize!