Emirdağlılar, Eskişehir Hasan Polatkan Havalimanının kapatılmasını istemiyorlar

Ayrıntılar

Üst Kategori: Sizden Gelenler

Eskişehir’in ekonomisine, sanayisine zarar verecek, Özellikle Emirdağlı Gurbetçi hemşerilerimizi oldukça mağdur edecek Eskişehir Hasan Polatkan Havalimanının’’ uçuşlara kapatılması Emirdağlıları derinden üzmektedir.
Eskişehir – Brüksel uçuşları 2005 yılında başladı. 2012 yılında Ümre uçuşları başladı. 2016 yılında ise Haç uçuşları başladı. Eskişehir bu uçuşları başarılı bir şekilde gerçekleştiriyor. Eskişehir – Emirdağ halkı çok memnunlar. Eskişehir – Afyon arası: 135 km. Eskişehir – Emirdağ arası: 111 km. Zafer Havalimanı ise Emirdağ’a tam 131 km. Eskişehir – Zafer Havalimanı arası ise: 125 km.

Eskişehir’de; haç ve Ümre’ye gidecek vatandaşlarımız duyumlarımıza göre, ‘’Zafer Havalimanını’’ kullanmazlar. Emirdağlı Gurbetçi hemşerilerimiz ise hiç kullanmazlar. Yurt dışına gidecek Emirdağlı hemşerilerimiz İstanbul’dan binerler, yine İstanbul’a inerler. Geçmiş yıllarda da böyle olmuştur. Brüksel – Eskişehir arasında her hafta 4 gidiş ve 4 geliş uçuşlar yapılmaktadır. Yaz aylarında ise; bu uçuşlar haftada 30 sefer yapılmaktadır. 2021 yılında; Eskişehir’den yurt dışı uçuşlarda, 99 bin 987 yolcu taşınmıştır.
Eğer Eskişehir Hasan Polatkan Havalimanı uçuşa kapatılırsa, bu durum Eskişehir’in ekonomisine ve ticaretine engel olacaktır. Emirdağlı gurbetçi hemşerilerimizi de çile çektirmektir ve Eskişehir’i cezalandırmaktır. Uçuşların kapatılması demek, Eskişehir’e her yıl gelen çok sayıda Emirdağlı gurbetçi vatandaşlarımızın yaptığı ekonomik katkının uçup gitmesi demektir. İhracat rakamları ile övünen Eskişehir için uçuşların kapatılması, Eskişehir sanayisini zarara uğratacak demektir. Eskişehir, bir havacılık kentidir. Havacılık şehrinde uçuşları kapatmak Eskişehir ilinin ekonomisine, ticaretine zarar verecektir.

Eskişehir’de 180 bin Emirdağlı yaşamaktadır. Emirdağlıların her ailesinden bir kişi mutlaka yurt dışındadır. Yurt dışında çalışan Emirdağlılar, Eskişehir’den ev almaktadır ve Eskişehir’e geldikçe Eskişehir’de kalmaktadır. Emirdağlılar, Eskişehir’in ekonomisini, ticaretini geliştirmektedir.

Eskişehir Hasan Polatkan Havalimanını kapatmayın ve yurt dışında yaşayan Emirdağlıları Eskişehir’den uzaklaştırmayın. Emirdağlılar, Eskişehir’in kalbidir ve ekonomisini ve ticaretini canlandırmaktadır. Eskişehir Hasan Polatkan Havalimanını kapatma kararını bir daha gözden geçirin Eskişehir’deki çeşitli kuruluşlardan bilgi – alışverişi yapın. Emirdağlıları, Eskişehir’den soğutmayın, Emirdağlıları Eskişehir’den küstürmeyin.

Şeyh Ahmed Yasin Ramazan

Ayrıntılar

“Allah yolunda ölenlere ölüler demeyiniz. Bilakis onlar diridirler, fakat siz bilemezsiniz.” (Bakara suresi 154. Ayet)
Doğumu; 1934 El-Cura Filistin
Vefatı (şehadeti) 22 Mart 2004 Gazze
İmam, öğretmen, siyasetçi..

Ümmetin suskunluğunu Allah’a şikayet eden adam. Kendisi üç yaşında yetim kalmış annesi ve kardeşleri tarafından yetiştirilmiştir. Gazze’ye yerleşmiştir. 1967 Gazze işgalinden sonra Ahmed Yasin arkadaşıyla yaptığı güreş esnasında belinden ciddi hasar almış ve tekerlekli sandalyeye mahkûm olmuştur. Ailesine, arkadaşlarına eziyet etmesinler diye havuz kenarında düşüp başından yara aldığını söylemiştir.
El-Ezher de Üniversitesinden mezun olmuş, öğretmenlik ve cami imamlığı yapmaya başlamıştır. Söylemleri ve üstün zekası, Arapçayı güzel kullanmasıyla dikkatleri üzerine çekti. 1967 Gazze’nin işgalinden sonra faaliyetlere başlayan Ahmed Yasin, Gazze İslam Üniversitesi’ni kurdu. Dernek kurarak İslami çalışma ve faaliyetlerini resmileştirdi. İslami faaliyetlerinden dolayı pek çok kez tutuklanmış hapis yatmıştır. 15 yıl hapis cezası alan Şeyh Ahmed Yasin, 8 yılını ağır şartlar altında geçirmiştir. Sonrasında Ürdün’e gönderilen Ahmed Yasin faaliyetlerine devam eder. Serbest kalınca Gazze ye geri dönmüştür. Mücadelesine ve davasına sahip çıkan Ahmed Yasin, 22 Mart 2004 yılında füzeli hava saldırısında şehadete ermiş Rabbine kavuşmuştur.

Devamını oku: Şeyh Ahmed Yasin Ramazan

EMİRDAĞ’DA ÖDEMİŞLİ BİR EFE: ELMAS PEHLİVAN

Ayrıntılar

Üst Kategori: Ahmet Urfalı

Milli Mücadele yıllarında Emirdağ’da işgal kuvvetlerine karşı askeri ve sivil örgütlenme birlikte yürütülmüş, eşgüdüm halinde çalışılmıştır. Yerli yolbaşçılar ve öncüler bu kutlu yolda gayrette bulunurken, Birinci Meclis ile Batı Cephesi Karargâhı tarafından görevlendirilen sivil ve askerler de yer alarak topyekun mücadele edilmiştir.
Elmas Pehlivan, bunlardan biridir. Ancak Pehlivan’ın gönüllü bir efe mi yoksa asker kökenli bir görevli mi olup olmadığı konusunda kaynaklarda bir açıklama bulunamamıştır. Herhalukârda onun bir kahraman olduğu, Emirdağ’da Kuva-yı Milliye ve Müdafa-yı Hukuk Cemiyeti’nin kuruluşunda bulunduğu, iç isyanların bastırılmasında Karakeçili Alayı ile birlikte hareket ettiği bilinmektedir.
Milli Mücadele boyunca, Misak-ı Milli sınırlarını düşman işgalinden kurtarmak için memleketi nere olursa olsun bütün bir millet varını yoğunu, canını cananını ortaya koyarak savaşmıştır. Ödemişli Emirdağ’da, Emirdağlı Uşak’ta çarpışmıştır. Ordu- millet olmak; yediden yetmişine, kızından kızanına, gencinden yaşlısına.. bir bütün hâlinde düşmana karşı bayrak kaldırıp ayyıldızın altında toplanmaktır.
Emirdağ’da Kuva-yı Milliye çete birlikleri çok kısa zamanda teşkilatlanarak savunma ve isyan bastırma görevlerini üstlenmişlerdir. Bunlardan Karakeçili Alayı Arif Bey komutasında olup Ankara Hükümeti emirleriyle hareket etmektedir. Elmas Pehlivan, Kara Ahmet Efe, Çerkes Osman Bey Müfrezelerinin üçü de Reşit Bey’e bağlıdır. Tahir Efe ise birliği ile yüzbaşı olarak düzenli kuvvetlerde görev yapmıştır. Böylece Emirdağ halkı, 5 askeri kuvvetiyle İstiklal Savaşına destek verip katkı sağlamıştır.
Prof. Dr. Nuri Köstüklü¸ Elmas Pehlivan’ın kimliği ve hizmetleriyle ilgili şu bilgileri vermektedir: ‘’ Aziziye Şube Başkanı Hasan’ın verdiği bilgiye göre, Aziziye’de milli bölük kurulmuş ve bu bölük zabitanı ve mühimmatıyla 29 Ağustos günü öğle üzeri Milli Cihat Komutan Yardımcısı Yzb.Nuri Bey’e teslim edilmiştir. Aziziye ve Bolvadin şubelerinden ‘’mücahidin 100 süvari ve 600 piyade’’ 2 Ekim’de Karahisar’a ulaşmıştır. Ayrıca yine Ekim ayındaki yazışmalardan Aziziye ve havalisinde ‘’Elmas Çavuş Müfrezesi’’

Devamını oku: EMİRDAĞ’DA ÖDEMİŞLİ BİR EFE: ELMAS PEHLİVAN

Mevlana’dan Şems’e

Ayrıntılar

Ay ışığına baktım şöyle,
İçim bir ah çekti derinden,
Aradığım sevgili sen misin ?
Vaktimiz azdır, gün senindir ,gecede ..

Pencereye sarılan sarmaşık gibi,
Kalbimi bırakırım sarmaya,
Dolanacak yar nerede ?
Sarsam yüreğimdeki pencereme!

Ah yar neredesin?
Hoyrat gönlüm uslanmaz bir yerde,
Ateş yandı ışık saçar her yerde,
Dolan gel ışık saçan yere.

Sar beni tek yürek olalım,
Bu yolda ışıklar yakalım,
Ay yüzlü şemsim benim,
Ateş olup yanalım !

Devamını oku: Mevlana’dan Şems’e

BERATI ALMAK

Ayrıntılar

Berat almak kolay mı?
Her gelene banane dersen,
Sessiz sedasız buradan gidersen,
Dua almak olmadan bu dünyada,
Mazluma siper olmadan,
Garibi doyurmadan,
Namusunu muhafaza etmeden,
Kimsenin ahını almadan,
Dedini kodunu yapmadan,
Af edersin demeden,
Özrünü dilemeden,
Anaya babaya bakmadan,
Hal hatır sormadan,
Kardeşine nasılsın demeden,
Sor kendine kime ne iftira attın bilmeden,
Hadi dök önüne ve yalvar Rabbine ,
Ya Rabbim ben pişmanım beni affet demeye,
Affedene sığınmaya ,
Beratı sağdan almaya,
Saidler defterine kaydolmaya,
Varmısın???

Devamını oku: BERATI ALMAK

MİLLİ MÜCADELE’DE EMİRDAĞ’IN YOLBAŞÇISI

Ayrıntılar

Üst Kategori: Ahmet Urfalı

ABDİL AĞA

1. Beyler Daim Bey olur.

Emirdağ yöresinin son ‘’Türkmen Beyi’’ Yusuf Bey, 1839-1904 yılları arasında yaşamıştır. Bey, çok eski bir Türk ünvanı olup ilk defa Orhun Yazıtlarında ve Uygur metinlerinde geçmektedir.
Bey kelimesi Kubbealtı Lugat’te: Beg 1. Bir beyliğin, küçük bir devletin başında bulunan kimse, emîr, prens. 2. İleri gelen nüfuzlu kimse, eşraf. 3. Efendi, sâhip. 4. Türk devletlerinde asılzâdelere, ileri gelen devlet adamlarına verilen unvan. Erkek isimlerinin sonuna eklenen saygı sözü anlamlarıyla açıklanmıştır. Selçukname’de; ‘’beğlik ve asalet ancak göçebelikte ve Türkmenlik’tedir.’’ denilmektedir.Keza bir Kekük hoyratında da; ‘’ Ben sana beyim derim,
Beyler daim bey olur.’’ifadesiyle ‘’beylik’’in sosyal hayatta önemli bir statü olduğu belirtilmiştir.
Türkmen Beyi; konar-göçer obaların başlarına atama yoluyla görevlendirilen kişilere verilen idari bir ünvandır. Bunların başlıca görevleri; kararlaştırılan vergileri toplayarak devlet hazinesine ulaştırmaktı. Çeşitli sebeplerle, belirlenen aşiretler dışında göç edip gelen cemaatleri himaye etmeyerek geri göndermek Türkmen Beyi’nin sorumluluğundaydı. Eşkiyalık yapanları gerekli yerlere bildirmek de Türkmen Beyi’nin görev alanına girmekteydi.
Yusuf Bey, atalarından devraldığı bu vazifeyi uzun süre devam ettirmiş, daha sonra yeni idari yapılanma sürecinde Aziziye Kazasının yönetiminde önemli mevkilerde yer almıştır. Hüdâvendigâr Vilayeti Salnamesinin Aziziye bölümünde açıklamalar yapılmıştır.(1)
1870 yılından başlayarak vefatına kadar Aziziye Kaymakamlığı Meclis-i İdaresinde ‘’Aza-yi müntehabe’’(2), Muhacirin Komisyonu Reisliği (3) ve Tedarik-i Vesait Nakliye-i Askeri Komisyonu azalığı (4) yapmıştır. (5)
Yusuf Bey; Emirdağ için kökleri derinliklerde, dalları yüceliklerde ulu bir çınardır. O, Emirdağ kuruluş halkının farklı aşiret/oymak kültürlerinden bir sentez yaparak bölgenin ‘’Emirdağ Türkmen Kimliği’’ ni tesis etmiştir. Muhacirin Komisyonu Başkanlığı sürecinde Anadolu’ya sığınan ‘’kaybettiğimiz topraklardaki vatan evlatları’’nı sorunsuz olarak iskan etmiş, ihtiyaçlarını karşılamış, birlik ve beraberlik içinde yaşamalarını sağlamıştır.
‘’Beylik dermekle, ağalık vermekle’’ sözü gereğince Türk kültürünün temel özelliklerinden olan ‘’sofra ve kesesi’yi açık tutma geleneğini yerine getirmiştir. Verilen her görevi layıkı veçhile yaptığı için genç yaşlarından itibaren ölümüne kadar saygın kişi olma vasfını sürdürmüştür. Günümüzde de adının hayırla yâd edilmesi, halkın ona olan saygısını ifade etmektedir.

Devamını oku: MİLLİ MÜCADELE’DE EMİRDAĞ’IN YOLBAŞÇISI